Pagina 5:

Na een paar berichten begin je je af te vragen of je misschien teveel denkt. Het gesprek is vrij onschuldig en lijkt niets anders te zijn dan een oud contact dat zich probeert te verzoenen met de tijd die verstreken is. Toch blijft er die vreemde ondertoon die je niet kunt negeren. Het voelt als een vraag die je niet wilde beantwoorden: waarom nu?

Het is moeilijk te zeggen of het gesprek echt om “hoe het gaat” draait, of dat er misschien andere verwachtingen of verlangens zijn die onbewust meespelen. Je besluit het gesprek op een neutrale manier voort te zetten, maar je blijft op je hoede. Je hebt geen interesse om in oude patronen terug te vallen.