De familie Sneijder beleeft een van de zwaarste periodes uit hun leven. Slechts zes maanden na het overlijden van hun moeder, die op 59-jarige leeftijd overleed, kregen ze opnieuw hartverscheurend nieuws: vader Barry Sneijder lijdt aan uitgezaaide longkanker. Ondanks deze zware klap doen de broers Wesley en Rodney er alles aan om hun vader te ondersteunen en hoop te behouden.

Een aaneenschakeling van tegenslagen

In een openhartig gesprek met De Telegraaf deelt Wesley Sneijder hoe hun wereld binnen korte tijd volledig op zijn kop werd gezet. Het verlies van hun moeder, die eerst leek te herstellen van haar ziekte maar uiteindelijk overleed, was een diep verdriet. Nu worden ze geconfronteerd met een nieuwe tragedie: de ongeneeslijke diagnose van hun vader.

Barry kreeg in 2019 al te maken met blaaskanker, een diagnose die na intensieve behandelingen leek te zijn overwonnen. Wesley vertelt: „We waren opgelucht dat hij genezen was. Maar daarna werd mijn moeder ziek. Ook zij leek hersteld, maar verloor uiteindelijk toch de strijd. En nu lijkt het met mijn vader weer helemaal mis te gaan.

Mantelzorg en een hechte familieband

De diagnose van Barry heeft een grote impact op het dagelijks leven van de familie. Wesley, voormalig profvoetballer, besloot speciaal voor zijn vader terug te verhuizen naar Nederland. Samen met zijn broers en andere familieleden zorgt hij ervoor dat Barry altijd omringd is door liefde en zorg.

„Elke dag is anders,” legt Wesley uit. „Zijn gezondheid wisselt door de behandelingen. Het is zwaar voor ons allemaal, maar voor hem natuurlijk het meest.” De familie richt zich volledig op de kwaliteit van leven van Barry. „We proberen het hem zo comfortabel mogelijk te maken en er echt voor hem te zijn.”

Rodney vult aan: „Sinds zijn diagnose laten we hem geen moment alleen. We hebben met oma, tante en broer Jeffrey een schema gemaakt, zodat er altijd iemand bij hem is. Dit doen we met heel veel liefde, want hij verdient dat.”

Leven in fase vier

Barry’s ziekte bevindt zich in fase vier, het stadium waarin genezing vrijwel onmogelijk is. Toch blijft de familie hoop houden. „De artsen zeggen dat wonderen de wereld nog niet uit zijn,” deelt Wesley. „Misschien komt er binnenkort een nieuw medicijn. Dat is waar we ons aan vastklampen.”

Rodney vertelt over de hoop die hij koestert: „Bij mijn moeder moest ik die hoop uiteindelijk loslaten. Maar bij mijn vader probeer ik dat anders te doen. Ik blijf geloven in een wonder.”

Herinneringen koesteren

De Sneijders benadrukken hoe belangrijk het is om de tijd die ze nog samen hebben te waarderen. Ondanks de zware medische behandelingen doen ze er alles aan om Barry’s dagen zo aangenaam mogelijk te maken. „Het gaat nu om herinneringen maken en samen tijd doorbrengen,” zegt Wesley. „We proberen hem momenten van geluk te geven.”

Steun uit onverwachte hoek

De situatie van de familie Sneijder roept veel medeleven op. Fans, vrienden en kennissen sturen steunbetuigingen via sociale media. „Het is hartverwarmend om te zien hoeveel mensen met ons meeleven,” zegt Wesley. „Die steun geeft ons kracht om door te gaan. Ook mijn vader voelt die liefde, en dat betekent veel voor hem.”

Hoop als drijfveer

Ondanks de zware omstandigheden blijft de familie Sneijder vechten. „Zolang er leven is, is er hoop,” zegt Rodney. Wesley voegt eraan toe: „We weten niet wat de toekomst brengt, maar zolang we samen zijn, blijven we strijden. Voor hem, voor ons gezin, en voor de herinneringen die we nog kunnen maken.”

De kracht en veerkracht van de familie Sneijder zijn een inspiratie voor velen. Hun toewijding aan elkaar en hun hoop in donkere tijden tonen hoe belangrijk familiebanden zijn, zelfs in de meest uitdagende omstandigheden.